Familiepatronen

Familiepatronen

Mensen drukken zich vaak uit in zinnen die, voor de goede verstaander, regelrecht uit het systeem van de familie komen. Bijvoorbeeld: ”ik moet sterk zijn en mag niet teveel voelen”,  of “zolang ik me kan herinneren is er die eenzaamheid”. De vraag: “wie uit jouw familie zou dat ook kunnen zeggen”, levert dan al een eerste verbinding op met een groter geheel. Het is dan alsof er een raam open gaat en er een breder zicht ontstaat. Alleen al het stilstaan bij deze vraag brengt het thema in een  ruimer en groter perspectief.

Zo kwam er een cliënt met een vraag over haar woede uitbarstingen. De link met haar dagelijkse situatie gaf niet voldoende inzicht. Het onderzoek naar haar familie in eerdere generaties bracht aan het licht dat de “woede” hoorde bij grootmoeder, die in een situatie verkeerde waarbij zij haar woede niet kon/mocht voelen. Dit inzicht en ook de beleving in de positie van de grootmoeder gaf haar meer rust en innerlijke harmonie. 

Familie patronen ontstaan vanuit “het niet kunnen of willen zien”van familieleden met “afwijkend “gedrag, of van overweldigende, pijnlijke of anderszins heftige gebeurtenissen.

Zo komt het bv voor dat er in een eerdere generatie niet gerouwd kon worden over de kindersterfte in de familie. Niet kunnen rouwen geeft een bepaalde zwaarte in de expressie mogelijkheden van de persoon. Die zwaarte kan in volgende generaties voortduren. Ook kan het niet rouwen om de kindersterfte tot gevolg hebben dat de verloren kinderen geen duidelijke plek hebben in de familie. We zien dan regelmatig dat het thema “wat is mijn plek” terug komt in volgende generaties. Je zou kunnen zeggen dat in de familie patronen een grote loyaliteit te zien is naar datgene of diegene waar nog niet voldoende naar gekeken is.

Sommige mensen voelen zich schuldig in hun leven voor iets ondefinieerbaars. In het familiesysteem is er soms een schuld aanwezig die nooit erkend is.

Een terugkerend thema in ons werk is ook “angst om voluit te leven”. Onderzoek naar dit verschijnsel brengt ons regelmatig bij de eerdere generaties die in een oorlogssituatie leefden en daarbij doodsangsten hebben uitgestaan.

Groeiend bewustzijn

In een groeiend systemisch bewustzijn worden we ons meer en meer bewust hoe de geschiedenis van de familie, en hiermee van de samenleving, een rol blijft spelen in de ontwikkeling van de persoon nu.

In de benadering van Bert Hellinger, de grondlegger van familieopstellingen, bestaat de familie uit de huidige familie met partner, eerdere partners, kinderen, kleinkinderen, en uit de familie van herkomst waar alle broers, zusters, halfbroers, zusters, ooms en tantes , grootouders en overgrootouders en nog eerdere generaties bij horen. Volgens Hellinger, heeft een familie één ziel en is één systeem.

De familie patronen worden zichtbaar in de zogeheten verstrikkingen die in de persoon voelbaar zijn.

Voorbeelden hiervan zijn:

  • - Een gevoel er nooit helemaal bij te horen
  • - Teveel of juist geen verantwoordelijkheid nemen
  • - Niet ten volle mogen of durven leven
  • - Zich herhalende relationele problemen, of het niet (kunnen) hebben van een relatie
  • - Ziektes die zich herhalen
  • - Het gevoel jouw ouders te moeten bemoederen i.p.v. andersom
  • - Zich herhalende mislukkingen in het leven
  • - Onverklaarbare nachtmerries of angsten